Banken en financiële opvoeding

Ik ging vandaag naar de bank om rekeninguittreksels te halen. Op het scherm werd deze reclame getoond:

hallo

Nu heb ik niet alle details van dit product bestudeerd, en  ik denk dat zo’n prepaid kaart voor sommige oudere tieners een bruikbaar instrument kan zijn op weg naar financiële zelfstandigheid. Maar het argument van deze reclame komt op mij als ouder toch niet goed over. De onderliggende gedachte is er niet een van geduld en sparen, maar van impulsiviteit, een verkeerde houding op weg naar die financiële zelfstandigheid. Van een bank zou ik toch verwachten dat zij belang hebben bij financieel gezonde huishoudens en dus en bijdragen aan een goede financiële opvoeding.

Til ik hier nu te zwaar aan, of niet?

Advertenties

4 gedachtes over “Banken en financiële opvoeding

  1. Ik denk dat ouders en tieners vooral goede afspraken moeten maken.

    Maar stel dat je tiener gaat shoppen met vrienden en ineens een afgeprijsde jeans ziet? Of een andere leuke aanbieding. Dan kan hij/zij het gewoon kopen zonder te wachten tot mama tijd heeft om mee naar de winkel te gaan. Misschien is de jeans dan al weg.

    Die prepaid kaart is voor zakgeld of kleedgeld hè. Dat staat los van het sparen.

    Dus ja, je tilt er een beetje zwaar aan ☺ maar ik begrijp je bezorgdheid.

    Like

    1. Jona

      Misschien ben ik wat misleid door het beeld van de gitaar? Mijn perceptie is dat dit toch een vrij dure aankoop is, iets waar je naar uitkijkt en voor spaart.

      Ik heb zelf als tiener eigenlijk nooit echt iets gehad als wekelijks of maandelijks zakgeld. Het was meer op onregelmatige basis dat we eens iets kregen voor onze spaarpot. Als we kleren of iets dergelijks nodig hadden dan gingen we die samen met mijn moeder kopen. Het enige wat we zelf moesten betalen waren bibliotheekboetes, want we moesten maar opletten dat de boeken op tijd binnen waren. Maar misschien dat mijn zussen dit anders beleefd hebben? Ik ben nooit met vrienden gaan shoppen… Samen met het feit dat we nog niet met tieners zitten, zorgt dat er denk ik wel voor dat ik me niet echt kan inleven in de situatie die door die reclame wordt geschetst.

      Bedankt voor je aanvulling, maakt het beeld toch al wat genuanceerder 🙂

      Like

  2. Als onze jongens kleding nodig hebben, ga ik met ze mee en dat zal vollropig nog wel zo blijven (ze worden 12 in januari.)
    Ze krijgen een klein bedragje per maand van ons en samen met de helft van hetgeen ze van de grootouders soms krijgen, gaat dat op hun eigen rekening. De bankkaart en code heb ik 🙂
    De andere helft moeten ze sparen.

    Ze hebben thuis een schriftje waarin staat hoeveel ze op hun rekening hebben. Als ze iets willen kopen, ga ik dus mee, want ik heb de kaart en de code. Maar ik zie dat ze wel al beginnen te rekenen hoelang ze voor iets moeten sparen of hoeveel ze nog over hebben als ze iets kopen.

    Het is zoals met vele aspecten in de opvoeding : een balans vinden tussen dichtbij houden en loslaten 😉
    En dat is voor ieder gezin anders. 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.