Het probleem van stille tijd

Ik zag onlangs op Facebook een filmpje passeren over stille tijd. De boodschap van het filmpje (zoals ik het begrepen heb) was dat de manier waarop stille tijd nu meestal ingevuld wordt vaak niet meer is dan enkele losse verzen gericht op de beleving van de dag, in plaats van het echt doorgronden wat de betekenis van de tekst is. Dat mensen al jarenlang stille tijd houden, maar er eigenlijk te weinig uit halen. Als voorbeeld werd gegeven: vraag aan een groep christenen hoeveel verschillende rechters er voorkomen in het boek Richteren of wat het achtste gebod is en velen zullen je het antwoord schuldig zijn.

Dat stille tijd zoals we het vaak invullen tekortschiet, daar ben ik het mee eens. Dat er meer begrip nodig is van de grotere context van Bijbelboeken erken ik. Alleen denk ik dat er meer aan de hand is.

De vraag is volgens mij: waar willen we naartoe? Willen we een kerk vol academici die de Bijbel van Genesis tot en met Openbaring van buiten kennen en kunnen uitleggen en hiervoor elke avond in de studeerkamer spenderen? Of willen we christenen die met een gezonde kennis van de Bijbel actief in de samenleving staan? Ik overdrijf het wat om mijn punt te maken: we moeten af van een te grote nadruk op kennis van de Bijbel en vooral uitleven wat we geloven.

Daarmee zeg ik niet dat we de Bijbel links moeten laten liggen, zeker niet. Hoe langer hoe meer raak ik er wel van overtuigd dat je de Bijbel het best kan lezen samen met anderen in een context waarin ruimte is voor onderwijs en reflectie. Waarin zowel kan gekeken worden naar die grotere verbanden, maar ook naar de praktische verwerking in het heden. Waarin vragen gesteld kunnen worden om samen op zoek te gaan naar mogelijke antwoorden. Waarin je aan elkaar rekenschap aflegt om de dingen die je leert ook toe te passen.

Nu zeg je misschien: daar hebben we toch kringen voor? Ik zie toch een verschil. Met een beetje geluk heb je wekelijks een kringsamenkomst, maar in veel gemeenten is het minder. Veel te weinig als je dit principe echt wil toepassen. Een kring bestaat vaak uit tien à vijftien mensen. Eigenlijk teveel om persoonlijke zaken te kunnen delen en iedereen goed te kunnen betrekken. Nee, dit is toch anders dan een kring.

Nu kan ik helaas niet uit de praktijk spreken, ik ben zelf geen onderdeel van een dergelijke groep. Misschien ben ik te naïef en zie ik het allemaal veel te ideaal?

Advertenties

Een gedachte over “Het probleem van stille tijd

  1. Ik weet 💯% zeker dat je dit schreef nadat je het filmpje zag dat ik op Facebook deelde.
    Dit filmpje maakte Jen Wilkin en ze gaat er dieper op in naar aanleiding van haar boek ‘Women of the Word – How to study the Bible with both our hearts and our minds’.
    Ik lees veel boeken, maar dit boek is goud waard.

    Jen spreekt zich niet uit tegen de korte momenten van stille tijd, maar ze geeft duidelijk aan dat het niet genoeg is.

    Ik leer véél van haar en haar boek bevestigt mijn ideeën over het nut en vooral de gevaren van online ‘bijbelstudies’ en sommige Bijbelse dagboeken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.